السفیر با اشاره به روابط دیرینه بین اخوان المسلمین و جمهوری اسلامی ایران، بحران در سوریه را تنها مورد اختلاف بین دو طرف دانست که کلید حل آن نیز به دست ترکیه و ایران است.

پایگاه اینترنتی روزنامه السفیر لبنان در مقاله ای به قلم «ایمن عقیل» با عنوان «بین اخوان المسلمین و ایران چه می گذرد؟» نوشت :

انقلاب ایران در ارتباط خود با جهان خارج به همان عواملی متوسل می شود که روابطش را با اسلام سیاسی از یک سو و غرب از سوی دیگر ساماندهی می کند.

بدون شک گروه «اخوان المسلمین» توجه ایرانی ها را به خود جلب می کند زیرا از نظر تئوری، این گروه برخلاف رژیم های قوم گرا یا واپس گرای عربی می تواند در یک صف در کنار ایران قرار بگیرد.

روابط ایران با اخوان المسلمین روابطی تاریخی است و به اصطلاح دوطرف نان و نمک یکدیگر را خورده اند. بدون شک این رابطه بهانه ای محکم در دست ایران در برابر کسانی است که این کشور را به مذهب گرایی متهم می کنند. موارد زیادی از همکاری دوطرف از دهه 1950 تا چند سال پیش قابل مشاهده است.

از سوی دیگر، هر پژوهشگری می تواند تاثیر تفکرات «اخوانی» را بر ادبیات انقلاب اسلامی ایران متوجه شود. بدون شک کتاب های سید قطب در ایران محبوبیت زیادی دارد و ایران در سال 1981 تمبری حاوی عکس او را منتشر کرد. پنهان نیست که (آیت الله) خامنه ای کتابی از سید قطب را در سال 1966 به فارسی ترجمه کرد و او را «اندیشمند مجاهدی که ثابت کرد آینده متعلق به این دین است» توصیف نمود.

ایرانی ها به طور کلی مشکلی با به قدرت رسیدن جریان های اسلام سیاسی در کشورهای سنی مذهب ندارند. طبعا بحران سوریه به رغم گستردگی آن، صرفا حادثه ای گذرا در این خصوص محسوب می شود.

مشکل سوریه در اینجاست که نظام حاکم بر این کشور از نظر ایران پایگاه خط مقدم برای مقابله با غرب محسوب می شود و از سوی دیگر، برخی از دشمنان این نظام، عضو جریان های اصلی اسلام سیاسی هستند. در این میان روابط ممتاز بین انقلاب اسلامی و حزب عدالت و توسعه ترکیه قابل توجه است که یکی از عوامل خشم روسیه از عملکرد ایران در پرونده سوریه محسوب می شود.

به رغم عملکرد گروه اخوان المسلمین در چند سال اخیر، به نظر نمی رسد ایرانی ها حاضر باشند در روابط دوستانه خود با این گروه بازنگری کنند.

در خصوص بحران سوریه نیز بدون همکاری تهران و آنکارا با یکدیگر، این بحران نمی توانست در چارچوب مرزهای سوریه باقی بماند.

هر دو کشور در مدیریت بحران در سوریه نقش داشتند و به دستاوردهای متقابلی دست یافتند هرچند زیانهایی نیز متحمل شدند. علاوه بر این، نکات پنهان بسیاری وجود دارد که برخی مایلند آن را الطاف الهی بنامند و تفسیر کردن آنها در خارج از چارچوب تماس ها بین دو کشور امکان پذیر نیست.

بر اساس آنچه گفته شد، موضع گیری ایران در خصوص کودتای چند روز پیش در ترکیه غیرمنتظره نبود جز برای کسانی که کل منطقه را از دریچه بحران سوریه نگاه می کنند.

ایران و ترکیه اکنون هر دو در مرکز مناقشه قرار دارند و زمانی که نوبت به راه حل ها برسد، فقط این دو کشور هستند که می توانند اوضاع را ساماندهی کنند.

عربستان سعودی بیش از هرکس از این مسئله آگاه است به همین علت بود که رسانه های این کشور برای کودتای اخیر در ترکیه هورا کشیدند.

منبع : http://assafir.com/Article/1/503077

مترجم : ؟؟

السفیر با اشاره به روابط دیرینه بین اخوان المسلمین و جمهوری اسلامی ایران، بحران در سوریه را تنها مورد اختلاف بین دو طرف دانست که کلید حل آن نیز به دست ترکیه و ایران است.

پایگاه اینترنتی روزنامه السفیر لبنان در مقاله ای به قلم «ایمن عقیل» با عنوان «بین اخوان المسلمین و ایران چه می گذرد؟» نوشت :

انقلاب ایران در ارتباط خود با جهان خارج به همان عواملی متوسل می شود که روابطش را با اسلام سیاسی از یک سو و غرب از سوی دیگر ساماندهی می کند.

بدون شک گروه «اخوان المسلمین» توجه ایرانی ها را به خود جلب می کند زیرا از نظر تئوری، این گروه برخلاف رژیم های قوم گرا یا واپس گرای عربی می تواند در یک صف در کنار ایران قرار بگیرد.

روابط ایران با اخوان المسلمین روابطی تاریخی است و به اصطلاح دوطرف نان و نمک یکدیگر را خورده اند. بدون شک این رابطه بهانه ای محکم در دست ایران در برابر کسانی است که این کشور را به مذهب گرایی متهم می کنند. موارد زیادی از همکاری دوطرف از دهه 1950 تا چند سال پیش قابل مشاهده است.

از سوی دیگر، هر پژوهشگری می تواند تاثیر تفکرات «اخوانی» را بر ادبیات انقلاب اسلامی ایران متوجه شود. بدون شک کتاب های سید قطب در ایران محبوبیت زیادی دارد و ایران در سال 1981 تمبری حاوی عکس او را منتشر کرد. پنهان نیست که (آیت الله) خامنه ای کتابی از سید قطب را در سال 1966 به فارسی ترجمه کرد و او را «اندیشمند مجاهدی که ثابت کرد آینده متعلق به این دین است» توصیف نمود.

ایرانی ها به طور کلی مشکلی با به قدرت رسیدن جریان های اسلام سیاسی در کشورهای سنی مذهب ندارند. طبعا بحران سوریه به رغم گستردگی آن، صرفا حادثه ای گذرا در این خصوص محسوب می شود.

مشکل سوریه در اینجاست که نظام حاکم بر این کشور از نظر ایران پایگاه خط مقدم برای مقابله با غرب محسوب می شود و از سوی دیگر، برخی از دشمنان این نظام، عضو جریان های اصلی اسلام سیاسی هستند. در این میان روابط ممتاز بین انقلاب اسلامی و حزب عدالت و توسعه ترکیه قابل توجه است که یکی از عوامل خشم روسیه از عملکرد ایران در پرونده سوریه محسوب می شود.

به رغم عملکرد گروه اخوان المسلمین در چند سال اخیر، به نظر نمی رسد ایرانی ها حاضر باشند در روابط دوستانه خود با این گروه بازنگری کنند.

در خصوص بحران سوریه نیز بدون همکاری تهران و آنکارا با یکدیگر، این بحران نمی توانست در چارچوب مرزهای سوریه باقی بماند.

هر دو کشور در مدیریت بحران در سوریه نقش داشتند و به دستاوردهای متقابلی دست یافتند هرچند زیانهایی نیز متحمل شدند. علاوه بر این، نکات پنهان بسیاری وجود دارد که برخی مایلند آن را الطاف الهی بنامند و تفسیر کردن آنها در خارج از چارچوب تماس ها بین دو کشور امکان پذیر نیست.

بر اساس آنچه گفته شد، موضع گیری ایران در خصوص کودتای چند روز پیش در ترکیه غیرمنتظره نبود جز برای کسانی که کل منطقه را از دریچه بحران سوریه نگاه می کنند.

ایران و ترکیه اکنون هر دو در مرکز مناقشه قرار دارند و زمانی که نوبت به راه حل ها برسد، فقط این دو کشور هستند که می توانند اوضاع را ساماندهی کنند.

عربستان سعودی بیش از هرکس از این مسئله آگاه است به همین علت بود که رسانه های این کشور برای کودتای اخیر در ترکیه هورا کشیدند.

منبع : http://assafir.com/Article/1/503077

مترجم : ؟؟

راهکار العریفی، شیخ سلفی سعودی و از رهبران معنوی مسلحین در سوریه برای عدم مؤاخذه آنها پس از ارتکاب جنایات جنگی:

از جنایات و وحشیگریهای خود عکس و فیلم منتشر نکنید!

شاید تنها تفاوت قابل ذکر این جماعت با دواعش، اصرار دومی بر انتشار و پخش جنایتهای وحشیانه به منظور گستراندن رعب و وحشت در میان مخالفین خود باشد.